Roze/Blauw-verbinding

Roze/Blauw-verbinding

De originele foto was in spiegelbeeld. Dat vind ik zo cliché. Alsof het ‘mannelijke’ altijd voor het ‘vrouwelijke’ komt. Of is dat de invulling die ik eraan geef als ik zo’n hiërarchie zie? Is hier wel hiërarchie in beeld? Ja, veger en blik van de jongen zijn beduidend groter, een teken van kracht binnen mijn traditie! Hoewel, het meisje veegt met de blauwe borstelharen de vloer aan. Toch ook een teken van kracht: ‘ik hou jou er wel onder manneke!’ De jongen knielt als een soort hoffelijke buiging, zoals mannen dat doen voor vrouwen. Is dat een teken van respect of onderdanigheid. Of is het gewoon letterlijk: ik wil jou het hof maken. Vanuit hunkerende liefde of vanwege de knellende libido? Het meisje draagt slippers en kan dus ondanks haar kleinere blik het parcours naar het steentjesdepot sneller afleggen dan de jongen die met zijn zwaardere lading bij elke stap auw-auw uitroept en zorgvuldig zijn weg moet banen. Dus is het meisje uiteindelijk productiever en dus krachtiger! Bovendien draagt het meisje haar shirt over haar broek in tegenstelling tot de jongen en zal haar luchtweestand als gevolg van deze stroomlijning dienovereenkomstig geringer zijn. Dat geldt ook voor de haardracht: gestroomlijnde slagen versus weerbarstige borstels.
Het meest opmerkelijke aan deze verbeelding: het meisje is bij de tijd! Of is tijdsbesef nu juist een hindernis in de verbinding, omdat jongens schijnbaar later volwassen worden dan meisjes. Zo’n jongen haalt een ‘bij de tijds’ meisje toch nooit meer in.

In elke verbinding tonen zich verschillen. Zo ook in die tussen vrouw en man.

Zijn de verschillen onderwerp van gesprek, zoals hierboven aan de hand van een ‘kinderlijke’ foto, dan is de verbinding passé.

Terug naar de originele foto: geniale verbinding! Het bovenstaande is slechts het onbeduidende relaas van kippentorso’s.

Laatst heeft iemand voor mij een beeld gemaakt. De mannelijke corpus beduidend groter en ook de pose toont de mannelijke zorg over de vrouw. De weerspiegeling van het cliché voelde voor mij vertrouwd. Ik herkende de eeuwenlange traditie van wederzijdse zorg, elk vanuit hun vertrouwde kunnen.

De binding in de verbinding is de traditie.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s